Organizacja procesu przygotowania do pisania

Podstawą przygotowania do nauki pisania w przedszkolu jest systematyczność stosowania poszczególnych sposobów, rytmiczna częstotliwość zabaw, zajęć i ćwiczeń organizowanych w tym celu i codzienny dowolny kontakt dzieci z zabawkami, pomocami i przy­borami, które pobudzają ich zaciekawienie, chęć działania, czynienie prób ruchowych, plastyczno-konstrukcyjnych, graficznych w sprzy­jających ku temu warunkach a także dowolne próby odtwarzania wzorów. Działalność wychowawcza nauczycielki jest więc dwojakiego ro­dzaju : pośrednia — przez stwarzanie warunków i ukazywanie dzieciom znaczenia, roli, jaką pismo odgrywa w życiu każdego człowieka i w kontaktach między ludźmi, oraz bezpośrednia — prowadzenie, orga­nizowanie różnorodnych zabaw, zajęć, prac użytecznych i ćwiczeń ze wszystkich dziedzin wychowania i z wykorzystaniem bardzo rozmai­tych tematów. W planowaniu procesu przygotowania do pisania należy uwzglę­dniać proporcjonalnie wszystkie omówione dziedziny rozwoju i wy­chowania dbając o to, aby zabawy ruchowe — usprawniające i gruntu­jące orientację w kierunkach prowadzone były równolegle z zabawami ruchowo-graficznymi, z zajęciami i pracami o charakterze plastyczno–konstrukcyjnym oraz zabawami z zastosowaniem symboli graficz­nych. Przygotowanie do pisania jedynie od czasu do czasu wymaga zorganizowanych, 30-minutowych zajęć dla całej grupy równocześnie. O wiele częściej będzie ono miało charakter indywidualnych krótkich kontaktów z zespołem kilkorga dzieci, kontaktów okolicznościowych z indywidualnymi dziećmi, które są przez nie same nawiązywane, przerywników ruchowo-graficznych między innymi pracami i zaję­ciami. Szybko okaże się, że poziom możliwości i zainteresowań dzieci jednego rocznika jest bardzo zróżnicowany. Niektórym więc będzie potrzeba więcej łatwych i ukierunkowanych zabaw o charakterze ćwi­czeń ruchowych, innym — trzeba będzie częściej podsuwać materiał do analizy i syntezy wzrokowej, jeszcze inne będą wymagały usprawnia­nia motorycznego rąk, a więc więcej czasu poświęcimy, aby zaintereso­wać je zadaniami plastyczno-konstrukcyjnymi. Wreszcie będą i takie, które przekroczą wymagania programu i zaczną pisać samorzutnie drukowanymi, a niekiedy, jeśli nauczyły się w domu rodzinnym, pisa­nymi literami. Dla tych ostatnich nauczycielka będzie życzliwym do­radcą i korektorem, nie hamując ich zainteresowań. Dzieci te mogą okazać się bardzo pomocne w organizowaniu zabaw w graficzne za­gadki — rebusy, służąc innym przykładem.

Both comments and pings are currently closed.
This theme is sponsored by