Ćwiczenia gimnastyczne

Stanowią one uzupełnienie zabaw, a głównym ich zadaniem jest kształtowanie nawyku właściwej postawy przez wzmacnianie grup mięśniowych, warunkujących jej poprawność. Będą to ćwiczenia o sil­nym działaniu wyprostnym, wzmacniające głównie mięśnie grzbietu oraz regulujące krzywiznę szyjną i piersiową, ćwiczenia mięśni brzu­cha, ćwiczenia regulujące odcinek lędźwiowy oraz ćwiczenia nóg i przeciwdziałające płaskostopiu. Zadaniem ćwiczeń gimnastycznych będzie również równomierne rozwijanie lewej i prawej strony ciała, co uzyskamy przez konsekwentne przestrzeganie zasady równomier­nego obciążenia pracą lewej i prawej ręki, np. w rzutach, celowaniu, odbijaniu lewej i prawej nogi np. w skokach, podskokach, przy ślizga­niu się, ćwiczeniach równoważnych. Oprócz wymienionych zadań ćwiczenia gimnastyczne spełniają wiele innych funkcji, np.: doskonalą poszczególne czynności ruchowe oraz ich różne kombinacje, wyrabiają szybkość, siłę, zręczność, wytrzymałość, a więc podstawowe cechy motoryki, wynikające z coraz lepszego współdzia­łania aparatu ruchowego z układem nerwowym, aktywizują i wdrażają dzieci do czynności związanych z uprawianiem sportu dziecięcego. Formami organizacyjnymi w realizacji ćwiczeń gimnastycznych z sześciolatkami będą przede wszystkim: — codzienne poranne ćwiczenia gimnastyczne, — 25 — 30-minutowe zajęcia zorganizowane w postaci jednostek metodycznych prowadzone systematycznie 3 razy w tygodniu. Ćwiczenia poranne. Ćwiczenia poranne stanowią pierwszy moment uporządkowanej pracy z całym zespołem. Głównym zadaniem tych ćwiczeń jest kształ­towanie poprawnej postawy, ożywienie dzieci, pobudzenie organizmu do intensywnego działania, zorganizowanie grupy i wytworzenie pogodnego nastroju związanego z przebywaniem w zgranym zespole rówieśników. Czas trwania ćwiczeń wynosi około 5 minut, wybór miejsca zależy w dużym stopniu od warunków, w jakich znajduje się dana placówka wychowania przedszkolnego. Oczywiście najlepiej, jeśli zajęcia te prowadzone są na powietrzu (ogród, boisko), w dni deszczowe w czys­tej sali przy otwartych oknach lub wywietrznikach. Należy zwrócić uwagę na higienę odzieży dzieci, zalecając przed ćwiczeniami zdjęcie swetrów, zawiązanie sznurowadeł itp. Krótki czas trwania zajęć skłania do wyboru ćwiczeń nie wymagających długich wyjaśnień i pokazu. W zasadzie zabawy i ćwiczenia powinny być znane dzieciom, a formy ruchu już przyswojone. Sposób prowadzenia powinien być żywy, sprawny, interesujący. Każde ćwiczenie należy powtórzyć 3—4 razy. W ciągu tygodnia na­uczyciel może posługiwać się kilkakrotnie tym samym zestawem ćwiczeń. Dla ułatwienia podajemy schemat (wzór), według którego można je organizować, równocześnie zaznaczając, że jest to tylko pro­pozycja, a nie sztywna reguła. Ćwiczenia lub zabawa orientacyjno-porządkowa o charakterze ożywiającym z reagowaniem na sygnały, z zastosowaniem biegu, łatwych form zbiórek i ustawień, zmian miejsc, przyjmowania róż­nych pozycji itp. Ćwiczenia usprawniające duże grupy mięśniowe (głównie tułowia) oraz wymagające współpracy ramion. Ćwiczenia mięśni brzucha lub zabawa na czworakach. Skłony boczne tułowia lub skręty. Ćwiczenia lub zabawa z elementami równowagi. Ćwiczenia lub zabawa z elementami biegu, skoku lub podskoku. Ćwiczenia lub zabawa uspokajająca, np. rytmiczny marsz, korowód, marsz ze śpiewem. A oto kilka przykładów szczegółowo opracowanych zestawów ćwiczeń porannych z dziećmi sześcioletnimi. Ćwiczenia gimnastyczne w formie zorganizowanej. Najle­piej prowadzić je na powietrzu, a jeśli w sali — to właściwie wysprzą­tanej i przy otwartych oknach. Dzieci z zasady ćwiczą na sali w ko­stiumach i boso. Na powietrzu przy temperaturze poniżej 18°C ko­nieczne są dresy i odpowiednie obuwie. Nauczyciela prowadzącego zajęcia również obowiązuje obuwie gimnastyczne i strój umożliwia­jący swobodę ruchów oraz poprawny pokaz ćwiczeń. Ćwiczenia prowadzimy w formie naśladowczej, która pozwa­la dziecku dzięki bogatej wyobraźni zilustrować ruchem czynności ludzi dorosłych, sposób poruszania się i zachowania zwierząt, funk­cjonowanie maszyn, zabawek itp., oraz w formie zadaniowej, która polega na stawianiu dziecku określonych zadań ruchowych do wykonania, np.: „Rzuć — złap”, „Potocz”, „Przeskocz”, „Przenieś” itp. Możemy również potraktować niektóre czynności szczególnie z początkiem roku jako rodzaj „sztuczek” zachęcając do spróbowania: „Kto potrafi?” „Komu się uda?,, „Kto wceluje do tarczy?” itp. Wszystkie formy powinny uzupełniać się nawzajem, ale stopniowo dominującą rolę zaczyna odgrywać świadome doskonalenie swoich sprawności. Przy dobieraniu ćwiczeń i zabaw składających się na jednostkę metodyczną można posłużyć się następującym tokiem (u-kładem) zajęć gimnastycznych, który zawiera trzy części: Część I — wstępna — ma ogólnie pobudzić organizm, zorga­nizować i zdyscyplinować grupę, wprowadzić w atmosferę radości i ożywienia. Część II — główna — powinna wszechstronnie oddziaływać na rozwój organizmu, stworzyć możliwość pełnego wyżycia ruchowego, realizować zadania kształtujące i sprawnościowe, charakteryzować się dużą intensywnością i różnorodnością ruchu, być atrakcyjna pod względem doboru treści, metod, form i przyborów. Część III — końcowa — ma charakter uspokajający, natężenie ruchu i wysiłku jest znacznie mniejsze. Część ta powinna uwzględniać ćwiczenia rozluźniające, rytmiczne oraz wyprostne. Opracowując zestawy ćwiczeń gimnastycznych należy zwrócić uwagę, ażeby układ i dobór materiału ćwiczebnego był podporząd­kowany zasadzie wszechstronności, stopniowania wysiłku oraz zmien­ności pracy mięśniowej. Wysiłek psychofizyczny związany z wyko­nywaniem ćwiczeń powinien wszechstronnie pobudzać organizm dziecka i jego funkcje, wdrażać do różnych przydatnych w życiu czyn­ności. Należy również przeplatać trudniejsze formy ruchu łatwiejszymi i znanymi dzieciom, stosować ćwiczenia intensywne na zmianę z ćwi­czeniami spokojniejszymi, zawierającymi elementy wypoczynkowe. Zestaw zajęć z zasady przewidziany na jeden tydzień powinien być jednak wzbogacany i uzupełniany nowymi elementami. Niżej podany materiał ma charakter jedynie przykładowy i należy go mo­dyfikować w zależności od lokalnych warunków oraz usprawnienia grupy. Gry, zabawy i ćwiczenia terenowe. Zajęcia w terenie mają duże znaczenie higieniczno-zdrowotne, poznawcze i adaptacyjne, zawierają również elementy wychowawcze. Wyrabiają bowiem zaradność, samodzielność, wytrzymałość, umie­jętność zespołowego działania, inicjatywę, pomysłowość, zmysł orga­nizacyjny, kształcą orientację i spostrzegawczość, uczą swobodnego poruszania się w terenie, pokonywania przeszkód przez racjonalne stosowanie naturalnych czynności ruchowych: biegu, skoku, pełzania, wspinania itp. Atrakcyjną formą zajęć terenowych są tory przeszkód z wykorzy­staniem krzaków, rowów, pni drzew, kamieni, skarp itp. Przygotowu­ją one dzieci do łącznego wykonywania zadań, które oprócz wszech­stronnego rozwoju mają na celu wyrabianie takich cech motoryki, jak siła, zwinność, szybkość i wytrzymałość. Placówki wiejskie są oczywiście pod tym względem w znacznie korzystniejszej sytuacji, podczas gdy w placówkach miejskich, o ogra­niczonych możliwościach naturalnych, praca kierownictwa i zespołu pedagogicznego powinna przede wszystkim zmierzać w kierunku pomysłowego i wszechstronnego urządzenia ogrodów przedszkolnych (piaskownica, kłoda drzewa, równoważnia, płotki, słupki, kraty itp.). Właściwe urządzenia i sprzęt posłużą do budowy ciekawych torów przeszkód, a elementy stałe do zaprojektowania ścieżek zdrowia, które mają wielkie wartości zdrowotne i usprawniające.

Both comments and pings are currently closed.
This theme is sponsored by